I’m not (always) okay, and that is okay

Ik heb lang nagedacht over deze post. Want stiekem leg ik hier een heel groot deel van mijzelf bloot en dat is eng. Wat mij uiteindelijk over de streep heeft getrokken zijn de vele berichten in het nieuws over studenten die steeds vaker kampen met depressies en angsten (lees het parool en de trouw ). Nu wil ik niet beweren dat ik depressief ben, dat naar mijn mening niet. Alleen sombere gedachten soms maken je nog niet depressief.

q.jpg

Wel merk ik dat het studeren een steeds grotere angst wordt. Het wel of niet slagen, de prestatiedruk op zich, niet onder willen doen aan anderen, continu jezelf vergelijken en heel eerlijk, niet enkel dat. Ook dat er dagen zijn dat ik niets voor elkaar krijg, mij een complete mislukkeling voel en werkelijk nergens iets positiefs of goeds in kan vinden. Op zulke dagen lukt het mij niet eens een huishoudelijke taak uit te voeren zonder compleet van slag te raken.

Continu willen presteren. Mijzelf aan mensen willen bewijzen. Aan anderen hun verwachtingen voldoen. Veel te hoge doelen voor mijzelf stellen.

Wat het moeilijker maakt, is dat ik vaak een van de vrolijkste personen zal zijn die je zult ontmoeten. Heel druk, goed gehumeurd en vooral vrolijk, positief en enthousiast. Wel heb ik soms dipjes door mijn migraine. Maar verder zul je zelden merken hoeveel moeite het mij kan kosten om uit mijn bed of huis te komen, van hoever de glimlach vandaag moet komen. Ik zoek altijd iets positiefs bij mensen, vind het belangrijk om elke dag minstens één vreemde een welgemeende compliment te maken. Terwijl ik vaak geen goed woord tegen mezelf kan zeggen. Mijn gedachten en ik zijn niet altijd vrienden. Dat is weer dat enorme tegenovergestelde, waar ik altijd tegenaan loop.

Dit is niet iets van de laatste maanden. Dit is iets waar ik al veel langer last van heb. Vaak begint zo’n periode met het continu malen in mijn hoofd over dingen die fout zijn gegaan. Vaak is dat een opeenstapeling van dingen, zoals bijvoorbeeld negatief feedback over mijn werk of stage, ruzie met een vriend/vriendin. Dan lukt het mij gewoon niet om in slaap te komen. Ik kan hele nachten wakker liggen en nadenken over wat er gebeurt is en wat ik beter of anders had kunnen doen. Die nachten wakker zorgen er in combinatie met mijn werk, stage en afstuderen voor dat ik vermoeid raak. Soms kan ik zo’n een periode tegengaan omdat mensen in mijn buurt merken dat het te veel wordt. Soms ook niet. En heel eerlijk, kan mij dat dan ook niet schelen. Ik wil dan mijn werk doen en verder met rust gelaten worden. Dat loopt dan uit in het absoluut niets meer kunnen doen omdat ik bang ben dat ik het fout doe of omdat ik gewoon helemaal geestelijk op ben.

Uiteindelijk is het niet alleen school, studie en werk die mij s’nachts wakker kunnen houden. Er gebeurt vaak genoeg in mijn privé leven waardoor er veel van mij gevraagd wordt. En dat is op geen enkel moment een probleem, daar ben je familie/vrienden voor. Wel neem ik het verdriet van andere mensen om mij heen mee. Ik kan dat moeilijk loslaten. En dat is aan mij, dat snap ik, maar het is wel lastig.

Wat ervoor gezorgd heeft dat ik dit wil delen met compleet vreemden is, omdat het onderzoek heeft uitgewezen dat ik niet de enige ben. Ik ben niet de enige die soms dagen somber en eenzaam kan zijn terwijl er allemaal mensen om mij heen zijn. Ik ben niet de enige die niet altijd kan uitleggen waarom ik niet kan afspreken of waarom het fijn is dat mijn vriend het hele huishouden voor een paar dagen op zich neemt. Ik ben ook niet de enige die dagen verdrietig kan zijn om het verdriet van het ander.

Ik ben vast ook niet de enige die het gevoel heeft dat ze aan het verdrinken is op het droge. Dat de stress en alle zooi erom heen je keel dichtgeknepen houden en je met geen mogelijkheid kan ademen. Ik ben niet de enige. Ik ben ook zeker niet de enige die ook heel blij kan zijn, heel gelukkig en onwijs kan genieten.

En heel eerlijk, het voelt erg goed om dit te zeggen/schrijven.
Het gaat niet altijd goed met mij. En dat is oke.
-x


5 reacties op ‘I’m not (always) okay, and that is okay

  1. Er zijn er veel meer die zich onzeker en niet kekker en zelfs depressief voelen maar die daar niet voor uit (durven) komen. Knap van je! Ik hoop dat het delen iets helpt om je beter te voelen.
    Hier is het ook niet altijd rozengeur en maneschijn 😉

    Like

  2. Het zou wel heel apart zijn als er iemand op deze wereldbol is die nooit eens moeilijke dagen heeft en de vinger er niet op kan leggen.
    Je bent een mens met heel veel gevoel en met blijkbaar heel erg veel druk en je wilt blijven presteren. Dat alleen al kan zorgen voor zorgen en donkere gedachtes. Die moet je toelaten. Alles wat je voelt toelaten, want het verdringen maakt de duisternis alleen maar erger.
    Heel stoer van je dat je deze drempel neemt en je gevoel uit..
    Je bent een kanjer! 😘

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s