Emoties wel/niet negeren in het onderwijs.

Ik kan mij geen grotere verschillen voorstellen als in het onderwijs. Het eerste uur heb je een rustige eerste klas met maar veertien leerlingen. Het tweede uur lijkt het alsof er een ramp gebeurt is, heb je 25 leerlingen die allemaal schreeuwen, roepen en niet stil kunnen zijn. Maar niet alleen in gedrag, ook in de lessen die je geeft.

Het eerste uur houd je je bezig met aardrijkskunde en de culturen in Nederland, daarna stap je over op de Koude Oorlog en het uur daarop weer met Chili. De dag sluit je na 7 uur af met belastingen tijdens economie.

Wat (helaas) vandaag enorm divers was, waren de leerlingen. Tijdens geschiedenis met de eerste klas hadden we het over de Islam, wanneer dit geloof ontstaan is, wat de verschillen en overeenkomsten zijn met het Christendom en de ramadan. Iets wat momenteel enorm actueel is. De leerlingen waren zo geïnteresseerd! Hadden veel vragen, haalden eigen ervaringen erbij, gaven hun (respectvolle) mening en de klokhuis-aflevering werd met open armen ontvangen. Zo is een les leuk om te geven en geeft je als docent ook echt voldoening.

Helaas kan het ook anders gaan. De les erop was economie, een les waar ik begeleiding bied maar niet de les geef (niet echt mijn ding). De leerlingen kwamen binnen druppelen, enorm rumoerig (helemaal niet erg, het is warm en de lieve kinderen hebben een lange dag gehad). Ik ben echter enorm geschrokken van een leerling. Deze leerling dacht dat het normaal was, om niet een keer, niet twee keer, maar vier keer de Hitlergroet te doen. Als docent zijnde moet je nooit je emoties de bovenhand geven. Bij dit soort momenten vind ik dat persoonlijk enorm moeilijk. Ik heb de leerling aangesproken op een manier, waarop de hele klas stil werd. Niet schreeuwend of kleinerend, de manier kan ik niet eens uitleggen. Ik ben zelden zo serieus geweest. De leerling schrok, samen zijn we naar de teamleider gegaan. En dan komt het op de straf aan. Wat is passend? Waar leert een leerling van? En het meest belangrijke, waardoor zal de leerling het nooit meer doen? Respect kun je niet afdwingen, je kan een leerling niet zeggen waarom iets respectloos zonder dat hij er begrip voor heeft.

Die straf zit ik nu mee. Wat is effectief? En nog een vraag voor mezelf, waarom raakt juist dit mij, terwijl er ook heus dingen naar mij persoonlijk gezegd worden. Ook niet altijd even leuk. Dat vind ik minder erg dan dit.

De regels van een docentzijn is niet altijd even helder, al helemaal niet hierbij.

Advertenties

Een reactie op “Emoties wel/niet negeren in het onderwijs.

  1. Logisch dat je dit raakt, je eigen huid is dik genoeg en je kan zelden gekwetst worden door woorden die geroepen worden (als je stevig in je schoenen staat), maar zoiets als een hitler groet doet je gelijk denken aan de miljoenen mensen die gestorven zijn door een gruwelijke oorlog waarbij ook die hitler groet centraal staat!
    Een ieder normaal denkend mens zou hier van schrikken en volledig ontdaan zijn.
    De juiste straf zou een bezoekje aan een concentratiekamp zijn.. maar voor sommigen is zelfs dat nog niet genoeg.
    Ik wens je veel wijsheid hierin..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s