Recensie: “Ik mis mezelf”

Titel: Ik mis mezelf11
Auteur: Lisa Genova
Verschenen: 2008 (2009 in Nederland)
Pagina’s: 284

Alice is een vrouw van bijna vijftig, die een druk leven als wetenschapper leidt. Ze is professor in de psychologie aan Harvard University. Doordat zij steeds vaker dingen vergeet, laat ze zich onderzoeken. Na een aantal testen krijgt zij de diagnose vroege alzheimer. Hoe moet ze dit haar man en kinderen vertellen, wat gaat er gebeuren op haar werk. Hoe ziet haar toekomst eruit als zij straks het verleden niet meer weet en niet kan dromen van de toekomst? Ze leeft uiteindelijk in het heden, dat zowel mooi als verwarrend kan zijn.

Ik had de film (Still Alice) graag in de bioscoop gezien, maar doordat deze hier niet gedraaid werd, verdween de film uit mijn gedachten. Tot ik per ongeluk op een goedkope boekensite (www.boekenkraam.nl) kwam, en dit boek er zag ronddwalen. Mijn moeder werkt met alzheimerpatiënten, die vaak al een stuk ouder zijn, maar door haar verhalen werd ik toch benieuwd. Ik las het boek tijdens de kerstvakantie in een ruk uit. Wat mooi is, is dat je met Alice mee gaat leven, waarom gaat het allemaal mis? Wat kun je nog doen? Waarom is haar man zo gemeen en zo lief?

” ‘Ik ben het vergeten. Ik heb alzheimer.’ ‘Ik had geen flauw idee waar je was, of je niet verdwaald was. Je moet voortaan altijd je mobieltje bij je hebben.’  ‘Ik heb geen zakken als ik ga hardlopen.’ ‘Voor mijn part plek je het op je voorhoofd, maar ik wil dit niet telkens doormaken wanneer jij vergeet dat je ergens had moeten zijn.’ ” Alice moet continu vertellen waar ze heen gaat, of ze begeleiding nodig heeft en absoluut niet haar BlackBerry vergeten, waar zij alle afspraken maar ook al haar gegevens in heeft staan. Ze verandert steeds meer in iemand die zij nooit geweest is en nooit had willen zijn. Haar plan, om niet tot last te zijn voor haar man en kinderen en op tijd afscheid te nemen, verdwijnt samen met haar geheugen.

Ik probeer bij elke recensie niet te veel informatie te geven, je moet het boek tenslotte zelf nog lezen. Het boek is ontzettend mooi geschreven, je krijgt een duidelijk beeld van Alice en haar gedachten, en hoe deze afnemen of veranderen. Maar je krijgt tegelijkertijd een heel mooi beeld van haar buitenwereld. John (haar man), die zich machteloos voelt en de enorm wisselende buien heeft. Haar kinderen, die haar ieder op hun eigen manier willen helpen en begrijpen, en de gehele buitenwereld. Ik zou er geen recensie over schrijven, als ik het het lezen niet de moeite waard vond. Het boek heeft humor, verdriet en een mooi verhaal. Maar boven alles, leest het in een keer weg, omdat je wilt weten hoe het eindigt.

Advertenties

2 reacties op ‘Recensie: “Ik mis mezelf”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s