Recensie: “Pogingen iets van het leven te maken”

Titel: Pogingen iets van het leven te maken
het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83 1/4 jaar.
Auteur: Hendrik Groen (maar het is onbekend wie dat nou is)
Verschenen: juni 2014
Pagina’s: 328 (356 inclusief fragment “zolang er leven is”)

8.jpg

Hendrikus Groen (83 1/4 jaar) besluit om een jaarlang een dagboek bij te houden. Als eerst om te laten zien, hoe het er in bejaardenhuizen aan toe gaat. Naarmate de tijd verstrijkt merkt hij, dat hij het schrijven als uitlaatklep begint te zien. Hij verteld elke dag een stukje over zijn dag, of blikt terug wat er op die precieze dag een aantal jaar terug gebeurt is. Samen met zijn best vriend Evert, die in een aanleunwoning bij het bejaardenhuis woont, probeert hij zijn laatste jaren zo aangenaam mogelijk te maken. Hij maakt nieuwe vrienden en begint de Omanido- club (oud- maar- niet- dood). Samen met zeven andere bejaarden verzinnen ze uitstapjes en avondjes weg. Het is niet alleen maar mooi, de mensen zijn oud, krijgen dementie, of overlijden.

Dit boek stond al langer op mijn verlanglijstje, het idee van een dagboek van een bejaarde man trok mij enorm. Na de eerste paar pagina’s rolden de tranen al over mijn wangen van het lachen, ook werd er een paar keer een traantje van verdriet of medeleven weggepinkt. Het boek zelf heeft een blanco kaft en een illustratie, meestal laat ik zulke boeken liggen. Heb toch liever een harde kaft. Tijdens het kamperen in Coevorden las ik dit boek met een dag uit. Niet alleen omdat het makkelijk wegleest, maar ook omdat ik ontzettend graag wou weten, wat er met welk persoon zou gebeuren.

Evert is zojuist even langs geweest. Hij geniet enorm van de beroering rond de dood van de vissen en heeft het plan opgevat er een schepje bovenop te doen. Hij wil een tweede aanslag plegen, deze keer met jodenkoeken. …. Maar dat van de jodenkoeken was een geintje; het waren roze koeken. Daar verwachtte hij een mooier kleureffect van”. Hendrik is er klaar mee, altijd maar de brave jongen te zijn. Vaak denkt hij iets anders dan wat hij zegt, om beleeft te blijven. Dat is dit jaar afgelopen. Als leermeester heeft hij Evert, die nooit een blad voor de mond neemt. Ook leert hij Eefje kennen, een vrouw waar hij erg gesteld op raakt. Maar het blijft een bejaardenhuis, mensen zijn oud en komen er niet om jonger te worden.

Zoals al eerder benoemd, leest het boek makkelijk weg en is het vooral humoristisch, alhoewel je als lezer ook zeker met het leed van Hendrik meeleeft. Het boek is absoluut een aanrader voor iedereen die van humoristische boeken, maar ook van (zo nu en dan) emotionele boeken houdt.

Advertenties

3 reacties op ‘Recensie: “Pogingen iets van het leven te maken”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s