Vrijwilligerswerk met jonge vluchtelingen.

De vluchtelingen staan in Duitsland (en Nederland) als gesprekonderwerp op nummer één.IMG_0364
Niet zonder reden, er komen elke keer weer meer vluchtelingen naar Duitsland. Nu geloof ik niet meteen in geld storten, want je weet nooit waar het terecht komt, heb ik geen kleren of andere spullen die ik kan afstaan terwijl ik in Berlijn zit maar ik wou wel helpen.

Na lang zoeken vond ik een organisatie die jonge vluchtelingen zonder begeleiding(ouders, ooms, tantes, opa’s en oma’s) opvangt. Vluchtelingen niet ouder dan 18 jaar die de onwijs gevaarlijke en lange tocht alleen hebben gemaakt. Ik kreeg de kans om hier drie dagen te helpen, in een van deze opvanghuizen en greep de kans met beide handen aan.

Van woensdag tot vrijdag heb ik daar drie ochtenden/middagen geholpen.
Woensdagochtend was het even wennen. Je komt het huis binnen dat een keuken
heeft, een woonkamer, verschillende slaapkamers, badkamers en een administratie.
Daar wonen dan tien kinderen, waarvan er vijf aanwezig waren en vier ook echt
mij wouden leren kennen. Het moeilijkste is dan de taal. De kinderen kunnen
weinig tot geen Engels laat staan Duits en ik spreek hun taal niet. Met handen en
voeten leerden we elkaar dus kennen. Meteen kwam er de vraag van de
begeleiders of ik niet Duits met ze wou leren. Natuurlijk wou ik dat.
Daar zaten ze dan. Alle vier heel trots met hun Duitse werkbladen te wachten
tot ik bedacht had hoe we dit samen gingen doen. Uiteindelijk konden ze zeggen
hoe ze heten, waar ze vandaan kwamen, hoe oud ze waren en wat ze leuk vonden.
Een hele stap vooruit zou ik zeggen.

De donderdag verliep ongeveer hetzelfde. We probeerden Duits te leren, aten
’s middags samen en daarna ging ieder zijn eigen gang. Het doel van deze plek
is dan ook de kinderen hun rust terug te geven. De meeste kinderen zijn rond
de 11 en hebben verschrikkelijke dingen meegemaakt. Alleen honderden kilometers
reizen, te voet, met een bus, smokkelaars of via het water. Zij hebben hun ouders
moeten achterlaten, zijn vaak broers en zussen kwijt geraakt, hebben de meest
verschrikkelijke dingen gezien. Die rust hebben zij dus nodig. Je kan wel dwingen
dat ze Duits leren, maar daar schieten zij nu niks mee op. Natuurlijk leren zij Duits,
maar op een rustige manier, vooral niet te veel verlangen. Het zijn en blijven kinderen.
En dat beviel me ook zo goed aan deze opvanglocatie. Ze wonen hier drie maanden
voor ze ergens anders in Berlijn worden ondergebracht. Soms hebben familieleden de
oversteek weten te maken, en mogen ze daar heen.

Op vrijdag ben ik mee geweest naar een centraal punt omdat er plek was voor een
nieuw kind. Deze stond dus al klaar om mee te gaan. En was erg blij dat hij mee
mocht. Ik heb hem geholpen met zijn spullen uitpakken, de kamer en de woning
laten zien en geholpen met schoonmaken.

Waarschijnlijk hebben die drie dagen absoluut geen verschil gemaakt, maar
ik vond het erg leerzaam om deze kinderen te leren kennen en heel even te
mogen helpen. En ik zou het zo weer doen.

Dit is natuurlijk ook een manier om je herfstvakantie te besteden 🙂

-x

Advertenties

Een reactie op “Vrijwilligerswerk met jonge vluchtelingen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s